HISTORIA

1829 - Minister Tadeusz Mostowski z Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji Rady Administracyjnej Królestwa Polskiego po zapoznaniu się z projektem organizacji zawodowej straży ogniowej w Warszawie, przygotowanym przez Jana Rudnickiego, postanawia wprowadzić go w życie. W związku z wybuchem Powstania Listopadowego projekt upada.

1834 - Rada Administracyjna Królestwa Polskiego podejmuje decyzję o utworzeniu Straży Ogniowej m. st. Warszawy. Car Mikołaj I decyzję zatwierdza. Jako wzór organizacyjny przyjęto Petersburską Straż Ogniową.

1836 - (1 stycznia) - uformowana i wyćwiczona Straż Ogniowa miasta Warszawy rozpoczyna służbę. Do jej obowiązków należy gaszenie pożarów, czyszczenie kominów oraz sprzątanie ulic w mieście. Po ukończeniu zaciągu dokonano podziału na cztery oddziały, z których każdy otrzymał swoją barwę i konie jednej maści:

  • Sztab i I Oddział umieszczono w byłych koszarach Artylerii Konnej Gwardii przy ul. Nalewki 3 - barwa czerwona oraz konie maści karej.

  • II Oddział umieszczono w tylnym gmachu Ratusza przy ul. Senatorskiej 16 – barwa biała oraz konie łaciate, siwe.

  • III Oddział otrzymał siedzibę przy ul. Nowy Świat 14 - barwa niebieska oraz konie gniade.

  • IV oddział ulokowano w drewnianych zabudowaniach przy ul. Petersburskiej - barwa pomarańczowa oraz konie skarogniade.

Straż Ogniowa w chwili powstania posiadała:

  • 413 pracowników.

  • 96 koni.

  • 20 sikawek różnych mniejszych i większych, w tym 10 czterokołowych.

  • 21 wojłoków do pokrywania dachów.

  • 74 topory.

  • 4 drabiny o dwóch i trzech kołach.

  • 96 wiader blaszanych do nalewania wody w beczki.

  • 33 beczki czterokołowe.

  • 30 beczek dwukołowych.

  • 4 omnibusy do przewożenia ludzi.

  • 5 wozów rekwizytowych.

1841 - Rozszerzenie zakresu obowiązku o obsługę 800 latarń ulicznych. Zmiana nazwy na Warszawską Straż Ogniową (WSO).

1851 – Oddział praski oznaczono numerem V, natomiast numer IV nadano nowoutworzonemu oddziałowi przy ul. Chłodnej 3 i 4 w byłych budynkach koszar Mirowskich (lokalizacja zachowana do dziś). Oddział otrzymuje barwę zieloną, a konie kasztanowate.

1864 – Zakup pierwszej maszyny parowej (sikawki) londyńskiej firmy F. Shand, Mason and Co. Rok później zostają zakupione kolejne dwie maszyny.

1887 – Przy WSO powstaje pierwsza orkiestra strażacka. W jej skład wchodzi 1 kapelmistrz i 26 muzyków.

1878 - Oddział V na warszawskiej Pradze przeniesiony zostaje do specjalnie na ten cel wzniesionych budynków przy ul. Sprzecznej 2 (obecnie Marcinkowskiego 2).

1905 - Ustanowienie Matki Boskiej Częstochowskiej patronką WSO.

1907 – W Wielkiej Sali Oddziału I-ego powstaje Muzeum Pożarnictwa.

1909 - Obsługa fotograficzna większych pożarów, do celów szkoleniowych realizowana przez etatowego fotografa.

1914 - Pierwszy samochód w WSO, z braku funduszy wypożyczony na kilka miesięcy.

1915 – Ewakuujące się wojska rosyjskie dezorganizują warszawską straż wywożąc ponad trzystu strażaków i większość taboru. Pod koniec roku Komitet Obywatelski m. Warszawy organizuje od podstaw Warszawską Straż Ogniową.

1916 – Zakup samochodu pożarniczego z autopompą marki Hans Lloyd.

1928 - Zakończono motoryzację warszawskiej straży tym samym wycofując ostatnie konie ze służby.

1928 - Utworzenie posterunku nr 1 na Annopolu przy ul. Toruńskiej 21.

1936 - Oddanie do użytku nowoczesnych koszar i siedziby komendy przy ul. Polnej 1.

1939 – Warszawska Straż Ogniowa wkracza w okres działań wojennych. Oddziały zostają przeorganizowane i jako niezbędne pozostawione do obrony stolicy. W oddziale II WSO podczas zebrania organizacyjnego zostaje powołany Strażacki Ruch Oporu „SKAŁA” obejmujący swoim działaniem całą okupowaną Polskę. Pomimo ostrych restrykcji warszawscy strażacy podejmują konspiracyjną walkę z okupantem. Prowadzą szkolenia wojskowe, korzystając z pojazdów strażackich przerzucają broń i materiały wybuchowe, niosą systematyczną pomoc społeczności żydowskiej izolowanej za murami getta.

1944 – W przeddzień wybuchu Powstania Warszawskiego gestapowcy podstępem ściągają na al. Szucha wozy pożarnicze. Strażacy zostają aresztowani i wraz ze sprzętem wywiezieni do Niemiec.

1944 – 13 września na wieży praskiego V Oddziału zawisła biało-czerwona flaga, zwiastując podjęcie przez warszawskich strażaków służby dla wolnej Polski.

1945 – Do wyzwolonej lewobrzeżnej Warszawy powracają pierwsi strażacy, gdzie 18 stycznia w ruinach IV oddziału podejmują służbę. Do pierwszych pożarów udają się pieszo, w cywilnych ubraniach ciągnąc za sobą dwukołowy wózek z bardzo skromnym wyposażeniem.

1950 - Uchwalona przez Sejm ustawa o ochronie przeciwpożarowej zmienia strukturę organizacyjną WSO. Komenda Warszawskiej Straży Pożarnej zostaje podporządkowana prezydium Stołecznej Rady Narodowej, a pod względem fachowym Komendzie Głównej Straży Pożarnych. Od tego roku używana jest już oficjalna nazwa: Warszawska Straż Pożarna (WSP).

1952 - Oddział VI na Bielanach rozpoczyna służbę.

1957 - WSP otrzymuje sztandar. Oddział VII rozpoczyna służbę na Woli.

1958 - Oddział VIII rozpoczyna służbę na Grochowie.

1961 - Warszawski Komendant Straży Pożarnych rozkazem potwierdza obowiązujące od 124 lat barwy poszczególnych oddziałów. Nowo utworzonym oddziałom przydziela następujące barwy: VI Oddział – różowy, VII Oddział – fioletowy, VIII Oddział – brązowy.

1969 - Oddział IX na Służewcu rozpoczyna służbę.

1977 – Powołanie zarządzeniem Stołecznego Komendanta Straży Pożarnych oddziałów ratownictwa wodnego (oddz. I) oraz ratownictwa technicznego i chemicznego (oddz. VI).

1983 – Utworzenie pododdziału ratownictwa wysokościowego na oddziale VII.

1992 - Po utworzeniu Państwowej Straży Pożarnej zmiana nazewnictwa na: Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej oraz Jednostki Ratowniczo-Gaśnicze.

2000 – W strukturach Komendy Powiatowej PSP powołane zostają kolejne dwie specjalizacje: Grupa Ratownictwa Medycznego oraz Specjalistyczna Grupa Poszukiwawczo-Ratownicza.

2002- W związku ze zmianą ustroju Warszawy w stolicy utworzono Komendę Miejską Państwowej Straży Pożarnej m. st. Warszawy.

2004 – Jednostka Ratowniczo-Gaśnicza nr 2 przenosi się do nowo wybudowanych koszar przy ul. Chrościckiego 76.

2005 – Na Ursynowie rozpoczyna służbę kolejna jednostka Komendy Miejskiej PSP, otrzymuje nr 17.

2009 – Strażacy z Białołęki przenoszą się do nowych koszar JRG nr 10.

2010 – Zostaje zmodernizowana kolejna jednostka warszawskiej straży, od tej pory JRG nr 15 stacjonuje w nowoczesnych koszarach na Targówku.

2012 – W wyniku stale narastających obowiązków warszawskiej Straży Pożarnej koniecznym staje się rozdzielenie specjalizacji ratownictwa techniczno-chemicznego na dwie niezależnie stacjonujące grupy specjalistyczne ratownictwa chemiczno-ekologicznego (JRG nr 6) i technicznego (JRG nr 10).

Obecnie Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej m. st. Warszawy to 17 Jednostek Ratowniczo-Gaśniczych w tym 6 specjalistycznych oraz 7 wydziałów dbających o bezpieczeństwo mieszkańców stolicy.

View the embedded image gallery online at:
http://warszawa-straz.pl/index.php/history#sigFreeIda34edc20fc

Goście online

Odwiedza nas 275 gości oraz 1 użytkownik.

questcity

excel

informator sgsp

Czad i ogień. Obudź czujność